HAYAT PERONLARI
Marmaray istasyonunun yürüyen merdiven hizasındaki peronda bekliyordu. Orada durmayı severdi; insanlar yönünü sorar, Gebze’ye mi öğrenmek isterdi. Solunda iki ergen şakalaşıyordu. Kardeş oldukları belliydi; büyüğü küçüğünü sırıtarak kızdırıyor, o ise gülümseyerek karşılık veriyordu. Bakışlarını onlardan ayıramadı. İki çocuğunu birkaç aydır görmüyordu ve çok özlemişti. Çocuklara bakarken birden geçmişin acısı gözlerine doldu. Bakışlarını, hemen başka bir…
SEVMEYİ SEVEN
Spor salonundan çıktığında sabahın serinliği yüzüne çarptı. Nemli saçlarında dolaşan soğuk rüzgâr, ince bir ürperti bıraktı teninde. Firari bir gözyaşını söndürmek için bir sigara yaktı. Kulaklığında Nirvana’dan bir şarkı vardı. Üzgündü. Ve kızgındı. Vazgeçilebilir biri olmak… Bu nasıl olabilirdi? Bu kavram iş dünyasında geçerliydi belki; ama özel hayatta? Sonra hatırladı. Geçmişte de değer verdiği insanlar…
ISLAK IŞIKLAR
Yaşla dolu gözlerini kısıyordu. Yatağında oturmuş, kısık gözleriyle çalışma masasındaki abajurun ışığına bakıyordu. Gözlerindeki yaş damlaları renklenip bir tuvaldeki parlak lekeler şeklini alıyor, büyüyüp -küçülüp birbiriyle oynarcasına yer değiştiriyordu. Sonra gözlerini yumup sessizce tekrar ağlamaya başladı. Çocuk sessiz yatak odasında ağlarken ağlama sesi kulağından mı yoksa içinden mi geldiğini anlayamıyordu. ”Sanıyorum ikisi” diye karar verdi.…
PARKTAKİ EV
RECEP DEDE Kış bitmiş, hafif rüzgarlar biraz serinliği korusa da güneş artık Karadeniz’in uzun sahillerine sahip bu güzel ve uzak İstanbul ilçesini ısıtmaya başlamıştı. Recep Dede bu durumdan hiç şikayetçi değildi. Yorgun ama rahatlamış bir halde, bahçedeki kamelyasında hak etti tavşan kanı çayı yudumluyordu. Alışık olduğu üzere dik oturuyordu. Sarı saçları artık aklaşmış olsa da…
15 DAKİKALIK ÖMÜR
Sabah otel resepsiyonunda yoğunluk erkenden başlamıştı. Çıkışlar ve girişler aynı anda oluyordu. Boşaltılan çoğu odalar, yeni gelen müşterilere anahtarı verilmeden temizlenip, hazır hale getirilmesi gerekiyordu. Erken gelenlere ise odaların anahtarlarını makul bir sürede alacaklarını ve sabretmelerini söylemek bana düşüyordu. O sıralar, birkaç ay sonra üniversite sınavlarına tekrar gireceğim için işten ayrılma kararı almıştım. Gelirimden vazgeçecek…
MUHAKEME
Türkçe eksikliğimden dolayı zorlandığım ve devamlı bütünlemeye kaldım tek ders tarihiydi. Her yılın sonunda tarih hocamız, notları kötü olanları “kurtarma sözlüğüne” kaldırıldı. Sıra bana gelince, sadece “Alptekin” diye seslenerek bana göz kırpar, yani sözlüğe kalkmak isteyip istemediğimi sorardı. Bende kaşlarımı kaldırarak “hayır” derdim. Tarih hocamızın her zaman söylediği bir cümle vardı: Haklıydı. Öğrenci olarak en…
EL ELE DOLAŞMAK
Çocuklarım büyüdükçe onlarla geçirdim anılarım hafızamda bir kısa video veya bir fotoğraf karesi gibi yeni kayıtlar oluşuyor. Bu kayıtlardan içinde içimi en çok ısıtan ve özlemle aklıma getirdim anılar ise onlarla el ele dolaştığım olanlardır. O küçük elleri avuçlarımdayken, adımlarımı onların adımlarına göre ayarlıyor ve onlara devamlı bir şeyler anlatıyordum. Neler konuştuğumuzun, nerede yürüdüğümüzün önemi…
BİR YALAN DÜNYA
Karşımda, dostluğumuzun hâlâ devam ettiği Kadir Kanat oturuyordu. İşe bir-iki ay önce alınmış, iç ve saha eğitimi tamamlanmış, sorumlu olacağı bölge için tayini çıkmıştı. Kaçıncı mülakatımızdı hatırlamıyorum ama bu, kuşun yuvadan uçmadan önceki son konuşmamızdı. O zamana kadar bir mentor ve koç olarak pek çok konuya değinmiştim. Genelde bu tür candan ve samimi benzeri görüşmelerimi…
İYİ İNSAN
Benim hakkımda defalarca, «Çok iyi bir insan» denildiğini duydum. Bana atfedilen bu tanım hoş görünüyor olsa da benim nazarımda pek o kadar değerli değil. Ne yani, bunu söylenenler, iyi bir insan değil mi? Daha ileriye gideyim; iyi olmayan biri, iyi olanın kimin olduğunu bilecek ve onu da taktir edecek kadar içinde iyilik kalmış mı ki?…
HESAP SORMAK
Konu aslında önemli değildi. Fakat adam beni uyardıktan sonra bir de hesap sormaya kalktı. O an tıkanmış bir burunun açıldığında hani bildiğimiz o gıcık sesine benzer şekilde beynimdeki damar bir “klik” sesiyle açıldı. Bu, genelde kendimden en çok korktuğum öfke hâlimdi. Böyle bir durum yaşandığında kendimi genelde durduramıyorum. Fakat aklıma bir dostum geldi ve durdum;…
Bir sorun oluştu. Lütfen sayfayı yenileyin ve/veya tekrar deneyin.
Blogumu Takip Edin
Yeni içerik doğrudan gelen kutunuza iletilsin.
Benlik yazılar 