Yazar arşivleri: alptekingenc

Babam eski bir paralı asker ve gerilla uzmanıydı. O dönemi pek de anlatmazdı. Çok zorladığınızda bile uydurma bir cevap verirdi. Anlaşılan ya kendisine ya da başkasına konuşmamaya yeminliydi. Dolayısıyla sorularda seçici olmalıydım. Nadir sohbetlerimizin birinde bir fırsat yakalayıp bir soru yöneltim: “Baba…yıllarca toprağın olmayan bir ülkede, ülken olmayan bir bayrak için nasıl savaştın? Bu nasıl“ÖLÜMÜNE SADAKAT” yazısının devamını oku

Herkes bilir ki bakmak ve görmek birbirinden farklı birer eylemdir. Peki, ne gördüğümüzü ve neyi görmemiz gerektiğini biliyor muyuz? Yıllar önce bu konuyu vatani görevini yerine getiren dostum Ümit Dodanlı’ya yazmıştım. Mektuba dönüşü de ilginç olmuştu: “Bana böyle yazılar yazma!”. Aslında, amacım konfor alanından çıkmış olan Ümit’in bitmek bilmeyen günlerini yazımla zenginlik katmaktır. İşte, yıllar“DAĞ” yazısının devamını oku

Hedefler, bizi harekete geçirir ve sonuç ne olursa olsun, evrene de bir enerji yayar. Hayatım boyunca kendime koyduğum hedeflerin çoğunu gerçekleştirdim. Bunları nasıl başardığımın detaylarına giremem ama şu adamları izlediğimi söyleyebilirim; takvimlendirdim, gereğini yaptım ve en önemlisi de gereken bedelleri ödedim. Fark ettiysen başardım demiyorum, sadece gerçekleştirdim diyorum. Çünkü bana göre başarı, gerçekleştirebildiğinin sürekliliğini sağlamaktır;“BÜYÜK HEDEF” yazısının devamını oku

Hepimizin irili ufaklı beklentileri vardır. Bu beklentilerin birileri tarafından veya dualarla karşılanmasını bekleriz. Hayatımızın bir noktasında beklentilerimizi düğüm gibi bağlar ve gerçekleşmesi için belki hiçbir şey yapmadan bekleriz. Özetle, kendimiz bir oyuncu olmadan oyunu kazanmaya çalışır ve bu gerçekleşmediğinde büyük hayal kırıklıkları yaşarız. Haklı beklentilerin olabilir. Mesela, çok çalışkansın bu nedenle takdir ve terfi bekliyorsundur.“BEKLENTİDEN HEDEFE” yazısının devamını oku

Sınıfımıza, elinde bir tomar test kitapçığıyla bir adam girdi. Bizi selamladıktan sonra, açmamamız konusunda uyardığı kitapçıkları tek tek dağıttı. Ardından, bunun bir zekâ testi olduğunu, her sayfaya geçtiğimizde yönergeleri kendisinin açıklayacağını söyledi. Her sayfanın çözümü için belirli bir süre verilecekti. Test yapıldı ve kitapçıklar toplandı. Tüm sınıf heyecan içindeydi. Günün sorusu şuydu: “Hangimiz daha zeki?”“İNSANLIK TESTİ” yazısının devamını oku

Sarışın ve mavi gözlü olmam, anaokulunda beni görünmez kılmıştı. Fakat ilkokul birinci sınıfta, yabancı kökenli adım bu görünmezliği bozdu. Muhtemelen Türk olmam, ırkçı kadın öğretmenimi rahatsız etmiş olmalıydı ki, görünmezlikten yokluğa terfi ettim. O dönem anlam veremediğim ırkçılığı ve ilgisizliğin bir çocuk için nasıl işkenceye dönüşebileceğini, bizzat bana öğretti. Sınıf küçücüktü, fakat aklımda devasa bir“GÖRÜNMEZ ÇOCUK” yazısının devamını oku

Bölüm 5: İfade Oyunculuktan seyirci konumuna geçmiştim ve bulunduğum sahne sürekli değişiyordu. Polis karakolundan jandarma karakoluna geçmiştik. Vaka onların sorumluluğundaymış. Sahneler ve muhataplar farklıydı ama anlatılanlar hep aynıydı. Komutan, “Olayın cereyan ettiği mevkiye göre ifadelerinizi bir de dağın diğer tarafında bulunan jandarma karakolunda vermelisiniz, sizi bekliyorlar,” dedi. Karakolda bulunan şahit ve mağdurların çoğu, endişe ve“DAĞDA PUSU (SON)” yazısının devamını oku

Bölüm 4: Traktör Terörist, yaşadığı şaşkınlığı atlatmaya çalışıyordu. Artık hiçbir talepte bulunmuyor, sanki sesi kesilmişti. Devreye ikinci bir silahlı adam girdi. Bu yeni eleman, beni ve varlıklarını unuttuğum Cengiz ile Serdar’ı diğer insanlardan ayırarak araçlardan uzaklaştırdı ve belirli bir yerde durmamızı istedi. Arkama döndüğümde karanlık bir uçurumun kenarında olduğumuzu fark ettim. Adam sakin bir şekilde“DAĞDA PUSU (4)” yazısının devamını oku

Babamın vefatından sadece birkaç gün önce kaleme aldığım bu satırlar, zihnimde aniden fırtınalar koparan düşüncelerin bir yansımasıydı. Onu unutmamak için bir anıt inşa eder gibiydim bu yazıyla. Babama dair bildiklerim sadece bunlar mı? Elbette hayır. Geri kalanı bende yaşıyor… davranışlarımda, reflekslerimde, cesaretimde, inançlarımda, duygularım ve düşüncelerimde, ahlakımda, imanımda… ondan alabildiğim her şeyde… ve elbette benimle“LEJYONER BABA” yazısının devamını oku

İnsan yaşamı boyunca birçok yola girip çıkar. Bu yollar kimi zaman kendi tercihlerimizle oluşur, kimi zaman da başkalarının etkisiyle şekillenir. Kararlarımız, bu yolların ve yönlerin belirleyicisidir. Özellikle iki yol vardır ki, bunlar birbirine sıkıca bağlıdır: Biri nefsin zaferiyle taçlanan yol, diğeri ise benliğimize yeniden kavuşmaya giden, zorlu ve eğimli yoldur. Aslında bunlara sadece “yol” değil,“FABRİKA AYARLARINA DÖNMEK” yazısının devamını oku